4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara


e.ogren-sen.com > Ekonomi > Evraklar
4.12.02.2 TMMOB Sanayi Kongresi
20 – 21 Aralık 2013, Ankara

Sunuş

Son yirmi yıllık dönemde küresel ekonomide ve sanayinin gelişme çizgisinde önemli gelişme ve değişmeler ortaya çıkmıştır. Batıda gelişmiş kapitalist ülkelerde krizin de etkisiyle ekonomiler derinden sarsılmış, işsizlik artmış, sanayi sektörü küçümsenmeyecek ölçüde örselenmiştir. Dünyada uygulanan neoliberal politika ve uygulamaların çalışanlar üzerindeki etkisi yıkıcı olmuş, emekçiler bu politikaları protesto etmişlerdir.

Türkiye ekonomisi ve sanayisi de son on yılda neoliberal uygulamalardan payını almış, AKP döneminde Türkiye sanayisi tam bir açmaza düşmüştür. 2003 - 2012 AKP döneminde istihdama yansımayan bir büyüme yaşanmıştır. Son on yılın ortalama yıllık büyüme oranı % 4,4’te kalmış, dış borç ve cari açık önemli oranda artmıştır.

İmalat sanayinin en önemli sorunlarından biri düşük katma değer, diğeri fason imalatın giderek yaygınlaşması ve sanayinin taşeronlaşmasıdır. Bu durum AR-GE ve inovasyonla yeni ürün ve teknoloji geliştirmeyi, mevcut üründe iyileştirmeyi önlemektedir. Sanayide ortalama AR-GE oranı GSMH’nin %0,84’ünü geçmemektedir. Sanayi yatırımlarında bu dönem boyunca önemli bir artış olmamış, istihdam sağlayıcı ve katma değer artırıcı yatırımlar gerçekleşmemiştir. Dolayısıyla 2003-2012 dönemi sanayi sektörü için bir gerileme tablosu sergilemektedir.

On yılı aşkın bir dönem kapsamında Orta Vadeli Program, Eylem Planları, Strateji Belgeleri ve 10. Kalkınma Planının analizi yaşamsal önem taşımaktadır. Bu kapsamda öncelikler ve öneriler belirlenecek ve Sanayi Kongresi bu boyutta bir platform oluşturacak, dünyadaki gelişme ve eksen kaymalarının Türkiye’ye yansıması saptanacaktır.

Sanayi Kongresi 2013, “Sanayide Dünyadaki Gelişmeler ve Türkiye” temasıyla açılacak ve süreç tüm boyutlarıyla ortaya konulacaktır. Kongre'de AKP döneminde Türkiye sanayi ele alınarak geçmiş dönem ve 10. Kalkınma Planı ayrı bir oturumda incelenecektir. Bu kapsamda uygulanan sanayi politikası, istihdam açmazı, katma değer düşüşü, ekonomik göstergeler, iktidarın geleceğe yönelik hedefleri, sermayenin el değiştirmesi ve yatırımların geleceği analiz edilecektir. Kongrede sanayide işçi sınıfının ve mühendislerin durumu bir başka oturumda ele alınarak esnek istihdam, reel ücretler, verimlilik ve taşeronlaşma incelenecektir. Bir diğer oturumda ”Nasıl ve Kim için Sanayileşme” teması tartışılacaktır. Burada farklı bir bakış açısıyla, alternatif bir sanayileşme ve kalkınma sorunsalı masaya yatırılacaktır.

KONGRE DÜZENLEME KURULU

Mehmet SOĞANCI

TMMOB

Zeyneti Bayrı ÜNAL

TMMOB

Recep ÖZMETİN

TMMOB

Murat FIRAT

TMMOB

Zehra GÜNER

TMMOB

Saime Yeşer ASLANOĞLU

Çevre Mühendisleri Odası

Hamza KOÇ

Elektrik Mühendisleri Odası

Fatih KAYMAKÇIOĞLU

Elektrik Mühendisleri Odası

S. Çetin TEKİN

Fizik Mühendisleri Odası

Fatih YILMAZ

Gemi Mühendisleri Odası

Murat AKYÜZ

Gemi Mak.İşl. Mühendisleri Odası

Yaşar CANCA

Gemi Mak.İşl. Mühendisleri Odası

R. Petek ATAMAN

Gıda Mühendisleri Odası

Mustafa ERDOĞAN

Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası

Levent DARI

İnşaat Mühendisleri Odası

M. Tarık CEYHAN

Jeofizik Mühendisleri Odası

Faruk İLGÜN

Jeoloji Mühendisleri Odası

Mehmet BESLEME

Kimya Mühendisleri Odası

Halil KAVAK

Kimya Mühendisleri Odası

Ayşen ERTEN

Maden Mühendisleri Odası

Ali Ekber ÇAKAR

Makina Mühendisleri Odası

Yunus YENER

Makina Mühendisleri Odası

Ercüment Ş. ÇERVATOĞLU

Makina Mühendisleri Odası

Tahsin AKBABA

Makina Mühendisleri Odası

Osman TEZGİDEN

Makina Mühendisleri Odası

A. Selçuk SOYLU

Makina Mühendisleri Odası

Bünyamin AYDIN

Makina Mühendisleri Odası

Bedri TEKİN

Makina Mühendisleri Odası

Harun ERPOLAT

Makina Mühendisleri Odası

Çağdaş AKAR

Makina Mühendisleri Odası

Barış LEVENT

Makina Mühendisleri Odası

Şayende YILMAZ

Makina Mühendisleri Odası

Banu AKIN

Makina Mühendisleri Odası

Serap ÖZPOLAT ÇETE

Makina Mühendisleri Odası

Hüseyin ATICI

Makina Mühendisleri Odası

Müfit GÜLGEÇ

Makina Mühendisleri Odası

Hüseyin BARUT

Makina Mühendisleri Odası

İbrahim MART

Makina Mühendisleri Odası

Fatih KONYALIOĞLU

Makina Mühendisleri Odası

Sait BAHÇE

Makina Mühendisleri Odası

Yaver TETİK

Makina Mühendisleri Odası

Ahmet SARAL

Makina Mühendisleri Odası

Ali PERİ

Makina Mühendisleri Odası

Zeki ARSLAN

Makina Mühendisleri Odası

Mehmet ÖZSAKARYA

Makina Mühendisleri Odası

Mahmut AKBAY

Makina Mühendisleri Odası

Nedim KARA

Makina Mühendisleri Odası

Mustafa TINKIR

Makina Mühendisleri Odası

Alper TURNA

Makina Mühendisleri Odası

Kadir GÜRKAN

Makina Mühendisleri Odası

İsmail ÖZSALİH

Makina Mühendisleri Odası

Birhan ŞAHİN

Makina Mühendisleri Odası

Özgür Başkan TAŞTAN

Metalurji Mühendisleri Odası

Eyüp MUHCU

Mimarlar Odası

Muhammet SAÇMA

Orman Mühendisleri Odası

Redife KOLÇAK

Peyzaj Mimarları Odası

Esra OĞUZ

Şehir Plancıları Odası

Lütfi BAYRAK

Tekstil Mühendisleri Odası


KONGRE YÜRÜTME KURULU

Ali Ekber ÇAKAR

Makina Mühendisleri Odası

Yunus YENER

Makina Mühendisleri Odası

Ercüment Ş. ÇERVATOĞLU

Makina Mühendisleri Odası

A. Selçuk SOYLU

Makina Mühendisleri Odası

Emin KORAMAZ

Makina Mühendisleri Odası

S. Melih ŞAHİN

Makina Mühendisleri Odası

Oğuz TÜRKYILMAZ

Makina Mühendisleri Odası

Kaya GÜVENÇ

Makina Mühendisleri Odası

Osman SERTER

Makina Mühendisleri Odası

Yavuz BAYÜLKEN

Makina Mühendisleri Odası

Dinçer METE

Makina Mühendisleri Odası

Nahit ARI

Maden Mühendisleri Odası

Hamza KOÇ

Elektrik Mühendisleri Odası

Prof. Dr. Korkut BORATAV

Ankara Üniversitesi

Prof. Dr. Aziz KONUKMAN

Gazi Üniversitesi

Prof. Dr. Hayri KOZANOĞLU

Kemerburgaz Üniversitesi


Kongre Sekreteri
Cenk A. LİŞESİVDİN Makina Mühendisleri Odası

KONGRE PROGRAMI
20 – 21 ARALIK 2013
MİLLİ KÜTÜPHANE KONFERANS SALONU, ANKARA


20 ARALIK 2013 CUMA

Açılış ve Konuşmalar

Ali Ekber Çakar (Makina Mühendisleri Odası Yönetim Kurulu Başkanı)

Mehmet Soğancı (TMMOB Yönetim Kurulu Başkanı)

Kemal Kılıçdaroğlu (CHP Genel Başkanı)

Alper Taş (ÖDP Genel Başkanı)

I. OTURUM : SANAYİDE DÜNYADAKİ GELİŞMELER VE TÜRKİYE

Oturum Başkanı: Prof. Dr. Korkut Boratav (Ankara Üniversitesi)

Prof. Dr. Hayri Kozanoğlu (Gazi Üniversitesi)

Prof. Dr. Özlem Onaran
AKP Döneminde Türkiye Sanayi (I. Bölüm)

Oturum Başkanı: Prof. Dr. Bilsay KURUÇ

10. Kalkınma Planı ve Analizi

Yavuz Bayülken (TMMOB Makine Mühendisleri Odası)
Son 10 Yılda Sanayi Nereden Nereye Geldi?

(AR-GE, Bilim, Yenilik Faaliyetleri)

Aykut GÖKER
Değerlendirme

Mustafa SÖNMEZ
II. OTURUM : AKP DÖNEMİNDE TÜRKİYE SANAYİ (II. Bölüm)

Oturum Başkanı: Prof. Dr. Oktar Türel
Türk İmalat Sanayi (AB Üyesi Ülkelerle Karşılaştırmalı Bir Analiz)

Oktay KÜÇÜKKİREMİTÇİ
1998-2012 İmalat Sanayinin Gerileme Dönemi

Dr. Serdar ŞAHİNKAYA
Değerlendirme

Prof.Dr. Aziz Konukman (Gazi Üniversitesi)
21 ARALIK 2013 CUMARTESİ

III. OTURUM: SANAYİDE İŞÇİ SINIFININ VE MÜHENDİSLERİN DURUMU

Oturum Başkanı: Aslı AYDIN
2002-2012 Döneminde Türk İşgücü Piyasaları

Prof. Dr. Erinç YELDAN

Geleceksiz” Çalışma Rejiminde Esnekleşen İstihdamın ve Ulusal İstihdam Stratejisi’nin İşçi Sınıfının Örgütlenmesine Etkileri

Alparslan SAVAŞ
Ucuz İşgücü Kaynağı Olarak Kadınların Sanayi İstihdamındaki Yeri: Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme

Prof. Dr. Gülay TOKSÖZ
Mühendislerin Durumu

S. Melih ŞAHİN
IV. OTURUM : NASIL VE KİM İÇİN SANAYİLEŞME? NEO LİBERAL POLİTİKALARLA SANAYİLEŞMEK MÜMKÜN MÜ?

Oturum Başkanı: Emin KORAMAZ
Sanayi Politikası ve Sistem Tökezlemesi

Prof. Dr Metin DURGUT
Yeni Bir Dünya İçin Yeni Bir Sanayileşme Paradigması Gerekli midir?

Dinçer METE
Sanayi, Bilim ve Teknolojiyi Halkın Hizmetine Sunmak

Kaya GÜVENÇ
V. OTURUM: FORUM

Forum Yöneticisi:

Ali Ekber ÇAKAR
Kongre Değerlendirmesi

Prof. Dr. Hayri KOZANOĞLU

TMMOB Sanayi Kongresi 2013

Sonuç Bildirisi

Makina Mühendisleri Odası (MMO) sekretaryalığında TMMOB adına düzenlenen Sanayi Kongresi 2013, 20–21 Aralık 2013 tarihlerinde Ankara`da Milli Kütüphane Konferans Salonu`nda başarıyla gerçekleştirilmiştir. 1962 yılından bu yana yapılan, 1987 yılından itibaren geleneksel olarak iki yılda bir düzenlenen sanayi kongrelerinin on dokuzuncusu "Sanayide Dünyadaki Değişimler ve AKP Döneminde Türkiye`nin Açmazları" ana temasıyla düzenlendi. Kongreyi iki gün boyunca 621 kayıtlı katılımcı izlemiştir.

Kongrede, sanayide dünyadaki gelişmelerin yanı sıra on bir yıllık AKP iktidarı döneminde Türkiye sanayinin durumu çeşitli yönleriyle ele alınmıştır.

"Sanayide dünyadaki gelişmeler ve Türkiye" üzerine iki ayrı genel değerlendirmenin sunulduğu açılış oturumunun ardından "AKP döneminde Türkiye sanayi" konusu iki oturumda irdelenmiştir. Öğleden sonraki ilk oturumda 2013-2018 dönemini kapsayan 10. Kalkınma Planı`nın 9. Plan ile karşılaştırmalı analizi yapılarak, son on yılda araştırma-geliştirme çalışmaları, yenilik faaliyet ve göstergeleri ile sanayinin hangi noktaya geldiği değerlendirilmiştir. "AKP döneminde Türkiye sanayi" konulu diğer oturumda ise AB üyesi ülkelerle karşılaştırmalı olarak imalat sanayinin son on yılı göstergeler ve katma değer yönünden düşüş dönemi olarak ortaya konulmuştur.

Kongrenin ikinci günü ise sanayide işçi sınıfının ve mühendislerin durumu konulu oturumda, 2002–2012 döneminde Türk işgücü piyasalarında yaşanan dalgalanmalar, üretkenlik, istihdam ve ücretlerin durumu; geleceksiz ve güvencesiz çalışma rejiminde esnekleşen istihdamın ve ulusal istihdam stratejisinin işçi sınıfının örgütlenmesine etkileri; ucuz işgücü kaynağı konumundaki kadınların sanayi istihdamındaki yeri ve mühendislerin durumu değerlendirilmiştir.

Günün ikinci oturumunda, nasıl ve kim için sanayileşme, neoliberal politikalarla sanayileşmek mümkün mü konuları irdelenmiştir. Bu oturumda "sanayi politikası ve sistem tökezlemesi", "yeni bir dünya için yeni bir sanayileşme paradigması gerekli midir", "sanayi, bilim ve teknolojiyi halkın hizmetine sunmak" başlıklarında bildiriler sunulmuştur.

Son oturum olan forumda kongre değerlendirmesi yapılmış, sonuç bildirisi için salondan katkılar alınarak, oturumlarda dile getirilen görüşler değerlendirilmiştir. Başarıyla tamamlanan kongrede günümüzdeki sanayisizleşme sürecine alternatifin planlama-kalkınma-sanayileşme-demokrasi bütünlüğüne sahip başka bir sistem olduğu görüşü dile getirilmiştir.  

Sanayi Kongresi 2013`te yapılan değerlendirme ve tartışmalar sonucunda oluşturulan görüş ve öneriler aşağıda kamuoyunun dikkatine sunulmaktadır.

Kamu yönetimini, ülke imarını, yapı, kent, ulaşım, eğitim, sağlık, tarım, enerji, maden, su, çevre ve koruma alanları ile TMMOB mevzuatını yeniden düzenlemeye yönelik adımlar günümüzde yoğunlaşmıştır. Bu politikalarla sendikal alanın zayıflatılması, ulusal istihdam stratejisinin aynı içerikte yenilenmesi, güvencesiz çalışma biçimlerinin yaygınlaştırılması, kıdem tazminatlarına el atılması girişimi, kamunun elindeki son işletmelerin serbestleştirme ve özelleştirmelerle tasfiyesi, neoliberal, rantçı, kapkaççı, usulsüzlük ve yolsuzluklara fazlasıyla açık bir ekonomi politika bütünlüğüne işaret etmektedir. Neoliberalizmin ekonomi politiği, AKP iktidarı tarafından doruk uygulamalara ulaştı ve artık kalkınmacı, inşacı, sanayileşmeci, kamucu yaklaşımlara ve bu bağlam içine oturan bir mühendisliğe gereksinim duyulmadığı belirlendi.

IMF, Dünya Bankası, AB ile imzalanan Gümrük Birliği, , Dünya Ticaret Örgütü tarafından ortaya konulan politikalar demeti, Türkiye sanayisini temelleri, yapısı ve yönelim itibarıyla olumsuz yönde belirlemiştir. Sanayide taşeronlaşma oranı artmıştır. Her alanda özelleştirme, kuralsızlaştırma, metalaştırma politikaları bütün toplumsal yaşamı sarmıştır. Bu politikalar, niteliksel düzeyde 1980 sonrasında gündeme gelen, devletin ekonomideki rolünün yeni sermaye birikim süreçleri ile küçültülmesi, sanayiye yönelik sübvansiyonların büyük ölçüde kaldırılması, büyük ölçekli sanayi kuruluşlarının özelleştirilmesi ve sabit sermaye yatırımlarında yaşanan gerileme gibi uygulama ve sonuçlarla somutlanmıştır. Bu çerçevede ve Gümrük Birliği hedefleri doğrultusunda tüm sektörlerde korumacılık asgariye indirilmiştir. Sanayi, emperyalizmin egemenliğindeki küresel rekabette dışa bağımlı fason üretime yönelik bir yapıya büründürülerek zayıflatılmıştır. İthalata bağımlı ihracat olgusu ve yabancı sermaye ile rantiye lehine olan finansal başıboşluk başat konum haline gelmiştir. Sanayideki yapısal değişim, ücretlerin düşürülmesi, işgücü istihdamının azaltılması gibi olgularla birlikte mühendisliğin işlev ve iradesi en aza inmiştir.

Türkiye ekonomisinin, üretim, tasarruf-yatırım, istihdam, ihracat ve ithalatın yapısı, teknoloji düzeyi, dış talep bağımlılığı, cari açık, sermaye hareketlerinin giriş-çıkış serbestliği ve borçlanma göstergelerine bakıldığında örselenmiş ve kırılgan duruma gelmiş olduğunu söylemek mümkündür.

Kamu üretken olmayan, katma-değer yaratmayan, istihdam öngörmeyen, esasen özelleştirmelere yönelik yatırım yapmakta, bölgesel kalkınma projelerine el atmamaktadır. 2007–2013 yıllarına ilişkin 9. Plan gerçekleşmelerinde kamunun sanayi yatırımlarından tamamen vazgeçtiği açık bir biçimde görülmektedir. 2006 yılı kamu sabit sermaye yatırımlarının GSYH içindeki oranı binde 5, 10. Planın 2018 öngörüsünde binde 4 ile trajik bir düzeydedir. Özel sektör sabit sermaye yatırımlarının GSYH içindeki oranı 2006`da yüzde 18,9 iken 2012`de yüzde 16,4`e gerilemiş durumdadır. 2018 tahminleri ise 2006 değerleri düzeyinde bir orana işaret etmektedir Dolayısıyla büyüme olgusu, ekonominin sanayi ve tarımsal üretime ve bu alanlardaki sabit sermaye yatırımlarına değil, sıcak para akımına bağlı mali aracılık hizmetleri, ulaştırma, depolama, haberleşme ile toptan ve perakende ticarete dayalıdır. Büyüme ile sanayileşme-kalkınma-istihdam-gelir dağılımı gibi makro göstergeler arasında ve verimlilik ile istihdam arasındaki bağlar kopmuş durumdadır. Verimlilik ile amaçlanan, birim üretimde daha az emeğin kullanılması ve daha fazla sömürülmesidir.

Türkiye`nin sanayi üretimi yüzde 98,7 oranında küçük ve orta büyüklükteki, 10 ile 249 çalışanı bulunan işletmelerin yoğunlukta olduğu bir yapıya sahiptir ve 9. Plan dönemi imalat sanayi üretiminde ortalama yıllık artış yüzde 3,7, istihdam artışı ise yüzde 1,5 düzeyindedir. Genel istihdam içinde sanayi istihdamının yüzde 19,2`ye gerilemiş olması, yanlış sanayi ve istihdam politikalarının bir sonucudur.

İmalat sanayinin GSYH içindeki payı da 1990`lardan itibaren yüzde 24`den aşağıya iniş seyri içindedir. 9. Plan döneminde imalat sanayinin GSYH içindeki payı yüzde 16,4 olarak gerçekleşmiş, 2014–2018 arasına ilişkin 10. Plan döneminde ise yüzde 16,1 olması öngörülmüştür. Bu durum, sanayinin düşük katma değere endekslendiğini göstermektedir.

Görülmektedir ki Türkiye kapitalizmi sanayileşme amacından uzaklaşmakta ve adeta bir sanayisizleşme süreci yaşanmaktadır.

Türkiye`nin önemli bir gerçeği de on yıllardır uygulanan yanlış bölgesel politikalar ile bölgesel eşitsizlik farklarının açılmasıdır.Bölgesel dengesizlik ve eşitsizlik, yatırımların bölgelere dağılımından da açıkça görülebilmektedir. Doğu, Güneydoğu ve Doğu Karadeniz bölgelerindeki imalat sanayi yatırımları, dengesiz yapıyı değiştirecek bir politikaya işaret etmiyor. Yakında açıklanan 2013 yılının ilk 9 ayına ilişkin teşvik verileri bunu göstermektedir. Aynı şekilde 2012 ile 2013`ün ilk altı ayında sabit sermaye yatırımlarında Doğu ve Güneydoğu`yu kapsayan 5. ve 6. bölgeler en düşük payı almıştır. Esnek yönetim ve serbest yerel dinamikler anlayışına dayandırılan sözel "bölgesel kalkınma" yaklaşımı, kamu öncülüğündeki merkezi–bölgesel kalkınma perspektifini dışlamakta, dahası, bu bölgeler ucuz işgücü itibarıyla "Türkiye`nin Çin`i" yapılmak istenmektedir.

Sanayi Kongresi 2013`te açıklanan yukarıdaki görüş, değerlendirme ve tartışmalar sonucunda oluşturulan öneriler aşağıda kamuoyuna duyurulmaktadır.

  • AKP iktidarı ile birlikte ortaya çıkan sanayisizleşme sürecine, planlama ile kalkınmayı esas alan sanayileşme, toplumsal refah ve demokrasi ile bütünleşen başka bir sistem ile alternatif geliştirmek olanaklı görünmektedir.

  • Önceki dört sanayi kongresinde ele alınıp işlenen planlama, sanayileşme, kalkınma, istihdam odaklı, bölgesel eşitsizlikleri giderecek öncelikli yapılanma ve toplumsal refah ayrılmaz bir bütündür. Bu bağlamda emperyalizmden bağımsız siyasi bir iradeye; planlama, sanayileşme ve kalkınmada halkçı, toplumcu bir yaklaşım ve modele gereksinim bulunmaktadır. Bu yönde Türkiye`nin önünde tek seçenek bulunmaktadır. Bütün dış ilişkilerini gözden geçirerek, bağımsızlığı benimsemek; planlı bir kalkınma ve istihdam odaklı sanayileşmeden, etkin ve yatırım kararları ile bütünleşmiş, mühendisten, bilim, AR-GE ve teknolojik gelişmeden yana, kendi kaynak ve tasarruflarına dayalı bir ülke ve ekonomi yaratmak zorunludur.

  • Üretim süreçlerinde mutlaka gerekli olan, insan emeğini değersizleştiren üretim ve sanayi politikalarını bir yana bırakıp kamusal merkezi bir planlama ve denetim politikasını benimsemektir. Emeği, mühendisliği, bilimi, tekniği, sanayileşmeyi toplumsal refah amacına doğru yönlendirmek gereklidir. Kapitalizmin azami kâr hırsı uğruna, her krizde üretici güçler ve insan potansiyeli yıkıma uğratılmaktadır. Emeğin varoluşu insanın varoluşudur, bu varoluş biçimi korunmalı, insanca kılınmalı ve geliştirilerek geleceğe aktarılmalıdır.

  • Ekonominin önemli bir sektörü olan imalat sanayi, toplumsal gelişmeyi esas alan planlama yaklaşımına dayalı yüksek katma değerli bir üretim ve teknoloji politikasıyla dışa bağımlı yapıdan kurtarılarak üretken, ülke kaynaklarına ve bölgesel kalkınmaya yönlendirilerek tanımlanmalıdır.

  • Sanayi fason üretim ve taşeronlaşmayı ön plana çıkaran küresel rekabeti temel aldığı sürece, dışarıya bağımlı ithalat girdileri ve düşük katma değerli ihracat ile cari açık artmaya, ülkenin dış borç stoku büyümeye devam edecektir. Sanayi Kongrelerimizin sürekli olarak önerdiği öncelikli planlama yaklaşımı ise, yatırımları esas alarak ülke sathına yayacak, gelir dağılımını çalışanlar lehine düzeltecek, işsizliği ortadan kaldıracak, ekonomik, toplumsal ve kültürel gelişmeyi sağlayarak refahı kitlesel olarak yayacak ilke ve araçları kapsamaktadır.

  • Sanayi katma değerini artırmanın yöntemi; tasarım, AR-GE ve inovasyona yönelik harcamaların öncelikli sektörlerde yoğunlaştırılarak, yerli kaynaklara, nitelikli işgücüne ve mühendislik alt yapısına dayandırılan bir planlamanın yapılmasıdır. Burada kamu yararı benimsenmeli, bilim ve teknoloji kurumları ile üniversiteler bağımsız olmalıdır. Siyasi erk güdümündeki bu kurumların gerekli gelişmeyi sağlayacak iradeyi gösteremeyecekleri bilinmektedir.

  • Türkiye`de büyüme oranları ile istihdam düzeyi arasında önemli bir çelişki bulunmaktadır. Sınaî üretimi, mevcut işgücünün daha fazla çalıştırılması ve verimlilik artışları ile gerçekleşmektedir Bu durum "istihdamsız büyüme" olgusunu ortaya koymaktadır. Haftalık çalışma süreleri en uzun olan ülkelerin başında Türkiye gelmektedir (mesaili 53,7 saat). Bu süreler mutlaka düşürülmeli, insanca bir yaşam esasına göre düzenlenmelidir.

  • Kamu yararına planlama, istihdam odaklı, öncelikli sektörlerde bölgesel kalkınmaya yönelik sanayileşmenin gerçekleşebilmesi; demokrasinin ilke ve kurumlarıyla egemen olduğu, insan hakları ve özgürlüklerin bütün boyutları ile uygulandığı, toplumsal barışın sağlandığı bir ortamın oluşturulması ile olanaklıdır. Demokrasi ve kalkınmanın bütünleşik ve birbirini geliştiren olgular olduğu bilinmelidir.

Kongremiz ile aynı yıl içinde gerçekleşen Haziran direnişi, gereksinimini duyduğumuz demokratikleşmenin içeriğini ve yönünü, sınırsız, yaygın demokrasi talebiyle göstermiştir. Cumhuriyet tarihinde ilk kez bu denli büyük bir halk hareketi eşit, özgür, demokratik, barış içinde bir Türkiye istemini dile getirmiştir. Bizim geleneksel çizgi ve yolumuz tam da budur.

Kongrede ayrıca, yolsuzluk-rüşvet ağları ile ilgili önemli gerçeklerin ortaya serildiği bir dönemde, TMMOB`ye bağlı on bir Odanın idari ve mali denetiminin bir 12 Eylül darbe dönemi düzenlemesi ile yolsuzluk-rüşvet operasyonlarında adı geçen Çevre ve Şehircilik Bakanlığı`na bağlanması eleştirilmiş ve TMMOB`ye yönelik bu düzenlemenin hiçbir anlamı olmadığı, kadük kaldığı ve TMMOB`nin asla "padişah çok yaşa" diyenlerle saf tutmadığı, tutmayacağı belirtilmiştir.

Bizler mühendis, mimar, şehir plancıları olarak, birliğimiz TMMOB`nin geleneksel antiemperyalist, demokrat, toplumcu çizgisi doğrultusunda, yukarıda genel hatları çizilen planlama, sanayileşme, kalkınma amaçları yanında, emek ve demokrasi bütünlüğünü kuracak eşitlikçi, özgürlükçü, demokratik, barış içinde bir arada yaşamı esas alan başka bir Türkiye ve başka bir dünya için mücadelemizi sürdüreceğimizi, TMMOB Sanayi Kongresi 2013 dolayısıyla bir kez daha kamuoyuna açıklarız.

 

TÜRK MÜHENDİS VE MİMAR ODALARI BİRLİĞİ

 

sosyal ağlarda paylaşma



Benzer:

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara icon4. 12. 02. 1 Tmmob coğrafi Bilgi Sistemleri Kongresi 11 – 13 Kasım 2013, Ankara

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara iconBakanlar Konseyi ise 19 Aralık 2013 tarihinde İslamabad’da 16. Toplantısını,...

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara icon25 Ekim 2013 Tarihli ve 28802 Sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan 7...

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara icon25 Ekim 2013 Tarihli ve 28802 Sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan 7...

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara iconOda Meclisimizin 27 Haziran 2013 tarih ve 3 sayılı toplantısının...

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara iconTmmob makina Mühendisleri Odası’nın Önerileri

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara iconTmmob makina Mühendisleri Odası’nın Önerileri

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara icon1. uluslararasi kahramanmaraş YÖnetiM, ekonomi ve siyaset kongresi

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara iconProf. Dr. Nami ÇAĞAN, 1969 ‘da Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden...

4. 12. 02. 2 Tmmob sanayi Kongresi 20 – 21 Aralık 2013, Ankara iconT. C. KİLİS 7 aralik üNİversitesi


Ekonomi




© 2000-2018
kişileri
e.ogren-sen.com